Rust: 14 – 14 Einde: 28 – 24
Alweer de 3e thuiswedstrijd van de competitie en dit keer was het aan Scaldis.
Een moeilijk te ontwrichten ploeg die ons al 2 keer wist te verslaan dit seizoen. Ook meteen onze
2 enige verlieswedstrijden. We hadden dus iets recht te zetten.
Samen hadden we een tactisch plan bedacht en doorgesproken zodat het dit keer wel voor ons zou
zijn.
Onze beginopstelling en tegenstelling kwam bij Scaldis verrassend over.
Meteen konden we daarvan profiteren maar niet optimaal want verdedigend werden de taken,
langs dameszijde, niet goed genoeg uitgevoerd. Aanvallend daarentegen liep het wel vlot. Na 10
minuten spelen stond er een attractieve score op het bord. Zo goed als elke aanval van beide
partijen was raak en toen was al duidelijk dat het een spannende wedstrijd zou zijn. Tot 7–6
controleerden wij goed de wedstrijd maar dan kwam Scaldis even aanzetten met 3 doelpunten op
een rij. Op 9–11 namen wij een time-out en nadien liep het weer beter. We namen de wedstrijd
terug in handen om toch te gaan rusten met een mooie 14–14 stand.
Tijdens de rust onze pijnpunten besproken en de nadruk gelegd op die van hen. Belangrijk was om
na de rust goed te starten en nadien te controleren.
Zo gezegd, zo gedaan en we maken een 6–1 sprint in de 2e helft waardoor we nooit meer echt in de
problemen komen. Ze kwamen nog aanzetten tot op 2 doelpunten maar dichter komen ze nooit
meer waardoor we de wedstrijd uiteindelijk verdiend met 28 – 24 wonnen.
Ik denk dat we mogen besluiten dat ons plannetje wel degelijk gewerkt heeft. We zien in de 2e helft dat onze dames toch meer druk kunnen blijven zetten en binnen de opdracht kunnen spelen, wat de 1e helft minder gelukt was en daar is, uiteindelijk, het verschil gemaakt.
Knappe prestatie met een leuk feestje achteraf.
Terug van die wolk nu en voetjes op de grond want het is nog lang!
