Meeuwen A niet in staat twee helften te vlammen. AKC/Luma komt met de schrik vrij.

Even leek een stunt in de maak maar titelkandidaat stelt binnen 10 minuten orde op zaken

Zaterdag 17 november stond voor korfbalminnend België vet omcirkeld in de agenda. Na het echec op het afgelopen EK was een ieder meer dan normaal toe aan de start van deze mooie competitie.

Voor Putse en Meeuwen betekende dit weekend het startsein voor de strijd tegen degradatie, terwijl de overige 6 clubs allen een reële kans maken op een Play-Off ticket. Een ticket dat het landskampioenschap kan opleveren.

Meeuwen C – AKC C

Het “NDN topleague bal” werd geopend door beide C-teams, waarbij de thuisploeg een maatje te groot was voor haar tegenstander: 13-6 en daardoor op doelsaldo direct de koppositie ;-)

Meeuwen B – AKC B

Onze B kwam prima uit de startblokken. Lander en Niek waren gekoppeld aan de jonge talenten Raf de Ryck en Lars Huppertz, terwijl Wim Harrus en oud Meeuwentalent Levi van den Dycke de bewaking over Niels en Jeroen op zich namen. Tot 3-3 gelijkopgaand waarna Joni met maar liefst 4 treffers het – wat later bleek – tijdelijke verschil maakte. AKC-coach Mitch Lenaerts anticipeerde daarop door Thalia Duchesne van Joni af te halen en Shari Leprince de bewaking toe te vertrouwen. Achteraf een prima zet want stukje bij beetje sloop AKC dichterbij. Van 9-4 via een 9-7 ruststand naar 9-9 vlak na rust. Niek tweemaal 11-9, maar bij 12-12 zijn directe tegenstrever Raf met zijn 5e en 6etreffer die de stand op 12-14 brengt. In de dying seconds lijkt zich dan toch nog een puntendeling in de maak: Ellen 13-14 en 40 seconden voor tijd Lander met een schitterend afstandschot de 14-14. Dat de scheidsrechter van dienst daarna op 3 seconden voor tijd bij een gelijke stand de bal op de stip legt, is dan meer dan zuur. Was een puntendeling terecht geweest? Een volmondig JA. Hebben wij deze nederlaag aan ons zelf te wijten? Wederom, zo niet een nog volmondiger JA.

Meeuwen A – AKC A

Klokslag 21:00 het eerste fluitsignaal van het verrassende koppel Tina van Grimberg en Stef Cleyman.De verrassing zit ‘m niet zozeer in de samenstelling van het koppel, maar vooral in het feit dat 50%van dit duo de levenspartner is van de coach van Putse; de gedoodverfde concurrent van ons Meeuwen. Aldus later die avond uit de mond van een neutrale toeschouwer opgetekend.

International Sayer Jobe opent voor de titelkandidaat na anderhalve minuut de score. Van afstand tekent hij de 0-1 aan. Daarna – net als eerder die avond door onze B – pakt de rood-zwarte thuisploeg brutaal het initiatief en loopt het van de equipe van Bo van Hoof weg. Aan niets was te zien dat ons Meeuwen nieuw op dit podium is, al scheelt het natuurlijk wel een slok op een borrel dat Diamonds coryfee Jari Hardies met een schorsing vanaf de kant moest toekijken.

Het was mooi om te zien dat het fanatieke AKC-publiek trouw aan de ploeg bleef en hen hartstochtelijk bleef supporteren. Meeuwen was de eerste helft heer en meester en verwende het publiek bij vlagen op subliem spel. Op de ruststand van 10-4 was dan ook niets af te dingen

Na de pauze is onze thuisploeg geen schim meer van de eerste doorgang. De jeugdige en zeer talentvolle invallers Huppertz en De Ryck – aan beiden zou in Nederland aan de toog nog geen alcohol geschonken mogen worden - nemen de gastploeg op sleeptouw en binnen een vloek (van de thuisploeg) en een zucht (van opluchting van de gasten) is de mooie voorsprong als sneeuw voor de zon verdwenen. Bij 12-12 verdwijnt AKC voorgoed uit het zicht van ons vlaggenschip. De

verslagenheid is groot en dat geldt ook voor de teleurstelling. Dat het erwtje in het fluitje van Stef Cleyman – vaak staand op de juiste positie om de situatie behoorlijk te kunnen beoordelen - de tweede helft geen overuren heeft gemaakt was duidelijk te zien bij de analyse van de beelden. Zijn vrouwelijke collega nam – ondanks vaak het overzicht ontberend - overduidelijk het heft in handen. De verhouding vrije worpen tussen beide teams was opvallend scheef (slechts 1 in de 3e minuut en daarna en daarna kon de strafworpstip weggegumd worden) en bij menig beslissing werd op de tribune de wenkbrauwen gefronst. “Prima experiment om een tweetal met fluit op een wedstrijd te zetten, maar deze vertoning was te gênant voor woorden. Zo inconsequent zie je ze maar zelden”,aldus de teleurgestelde aan een pintje nippende supporter. “Ach we moeten hier niet te veel aandacht aan schenken. Laten we zeggen dat het duo vaak ongelukkig was in de genomen beslissingen en dat het bijna altijd in ons nadeel was. Complotdenkers heb je altijd, maar ik weiger aan opzet te denken. Zelf spelen we gewoon een draak van een tweede helft en reageren we onvoldoende op dat wat gevraagd wordt”, waarmee onze T1 direct de angel uit de discussie haalde.

Dit neemt niet weg dat alle credits naar het team van Van Hoof en Cordon gaat. Hun spelers pakten de draad prima op, daar waar onze spelers vooral de draad kwijtraakten.

Onze coach: “De eerste helft was echt genieten, we verrasten AKC met wat we op de mat legden en het was heerlijk om ons publiek op deze wijze welkom te heten. Het veldseizoen was natuurlijk niet echt om naar huis te schrijven en je weet dat het deze zaalcompetitie almachtig zwaar gaat worden. Gelukkig hadden velen de moeite genomen ons te komen steunen. Wat je dan ten koste van alles wilt voorkomen is totaal afgaan en weggespeeld worden. Nou dat die angst ten onrechte was, dat zagen we de eerste helft zeg. Dat het daarna zo faliekant verkeerd gaat, is voor ons dan enorm zuur. Deze week is het aan ons om heel goed te bespreken wat er zaterdag gebeurd is. En ons de vraag stellen wat we een volgende keer dienen te doen. Mooi is altijd de vraag: was het plan goed en hebben we het slecht uitgevoerd en of was de gekozen strategie gewoon niet de juiste? En hoe zat het met ons plan B? En zaten we niet iets te hoog in de emotie bij bepaalde beslissingen van het arbitrale duo. Nazo’n zeperd als de tweede helft in ieder geval genoeg inspiratie voor oefenstof.”