Klinkende overwinning = rood/zwarte pleister op degradatiewonde .....

Wedstrijd nummer 13 van de NDN Topkorfballeague stond zaterdag 23 februari op het programma en wel “thuis” tegen Boeckenberg.

Meeuwen B – Boeckenberg B 20-30

Geen C, dus, onze B beet de spits af, tegen een energiek Boeckenberg B.
In het kader van de voorbereidingen naar de finales in Herentals, ineens een scheidsrechter èn een “vlaggeman”, ongekend, dit seizoen.

Wij startten met Joni, Lauri, Charissa, Ellen, Jarne, Niek, Lander en Syme en Danaë,
Janne (voor Ellen), Nathan (voor Niek), Nils (voor Lander) en Thomas (voor Syme), maakten onze ploeg compleet.

Een snelle wedstrijd met veel doelpunten; eindstand 20-30!
We verliezen, naar mijn mening, door de tussensprintjes van de Panters.

Het begin gaat gelijk op tot 3-3 – sprintje-1: 4-7, via 6-9 en 9-13 naar een ruststand van12-15.
Direct na de thee, bij een stand van 13-16, het, dit-deed-ons-de-das-om, sprintje-2: 13-21 en we lopen weer achter de feiten aan. Inhalen gaat, ondanks alle inspanningen, niet meer, zeker niet als we bij 17-23, sprintje-3 moeten ondergaan: 17-26, wij, in een ultieme inspanning, op 20-27 komen, maar de Panters B, nog even willen laten zien wie de baas was,Sprintje-4: 20-30

Zeer positief was het feit dat “wij” over 9(!) spelers scoren: Syme (2) – Lander (3), Lauri (4), Ellen (2), Joni (2), Charissa (2), Niek (2), Jarne (1) en wisselspeler Nathan (2) – knap!

Meeuwen A – Boeckenberg A 21-19!

Ja, naar later bleek, het klapstuk van de avond.
We starten met ons vaste 8-tal:
Aanval: Zahra(6) – Taïssa(3) – Wouter – Vince(1)Verdediging: Lynn(2) – Morane(1) – Jef(7) – Pieter(1)

(Zeer emotionele) bank: Joni-Lauri-Ellen Jarne-Niek-Lander-Syme

Wij gaan furieus van start, via Taïssa, Zahra en Jef – eentje tegen – weer Zahra – weer eentje tegen – Jef, Morane en wederom Zahra ziet het er goed uit: 7-2.
Deze eerste helft verloopt verder rustig, qua score dan: 1-tje tegen, Jef, 1-tje tegen, Vince, 2 tegen, Lynn, 1-tje tegen, Zahra – Jef, maakt 12-7 de ruststand.

Het moet gedonderd hebben in de kleedkamer van Boeckenberg, want de A-Panters nemen een vliegende start aan het begin van de tweede helft en gaan erop en erover naar, jawel,12-15!
De hartslagen, op en naast de bank, stijgen naar ongekende hoogten: toch niet weer???

Maar dit was buiten onze ploeg gerekend; ze rechtten de ruggen, Lion doet een paar tactische wissels en zie: Taïssa 13-15, Zahra op penalty 14-15, 1-tje tegen 14-16, maar “flying Jef”, met een schot en een penalty, trekt alles recht: 16-16, oef ...!
Er zijn nog 12 minuten te spelen.

Spanning neemt toe ...!

Verd...., weer twee tegengoals, 16-18 ... nog 11 minuten...
De supporters laten zich horen: Meeuwen, Meeuwen, Meeuwen .........

Onze “toppers” vinden dat het genoeg is geweest:
Jef, Pie, Zahra en Lynn dienen de genadeklap toe: 20-18. Boeckenberg sputtert nog één keer tegen: 20-19,
Taïssa legt de eindstand vast: 21-19!

Euforie, dansende trainers en spelers, de ontlading was enorm, gejuich, “... vandaag is rood ...” klinkt uit de luidsprekers, een staande ovatie van onze “door-dik-en-dun-supporters”, hier en daar een vreugdetraantje (“happy tears”); eindelijk dan toch een verdiende overwinning, 13 werd ons geluksgetal, alhoewel het geen kwestie van geluk was, maar van blijven “knokken”, na een dipje weer opstaan en tot het laatste fluitsignaal blijven spelen en erin geloven.

Het was nog lang “onrustig” in de Boeckenberg Foyer en elders in Antwerpen ..................... Jullie trotse ploeglei(ij)der, Marjan

Lion reageerde:

“...Dit is wel een overwinning waar we als Kern echt naar snakten. Het gaat te ver om het een beloning voor al het harde werken en intensieve voorbereiden te noemen, maar dat deze zege meer dan welkom is, mag je gerust een understatement noemen.

Sport is emotie en de emotie van het keer op keer verliezen kan ik nu wel dromen. Nee, doe mij dan maar liever deze variant. Het zoet der overwinning smaakt heerlijk en - net zoals verlies iets met een groep doet - dan is zo'n zaterdag en zondag na de wedstrijd toch weer net iets gezelliger. Je merkt het direct al in de derde helft. We vinden elkaar allemaal nog liever en leuker. Al zal de overvloed aan alcoholische versnaperingen daar zeker en vast zijn steentje aan bijgedragen hebben.

Zoals ik al vaker zei, ik gun dit vooral onze trouwe supporters. We hikten al een tijdje tegen een winstpartij aan, maar hoe langer deze uitblijft, deste groter de twijfels worden en hoe hobbeliger de weg naar onze wedstrijden wordt. Daarom nogmaals mijn enorme blijk van waardering en dank voor de constante steun vanaf de tribunes!

En ja, als je je dan toch van die hatelijk nul speelt, dan maar lekker in het hol van de Panters en hen in eigen huis de deur wijzen. Zo was het bijvoorbeeld al leuk om te zien dat Sara in de rust puur uit gewoonte 'onze' bespreekruimte inliep. Met de opmerking "het is duidelijk dat je de kant van de winnaar kiest' ontwaakte ze uit haar trance en vervolgde ze haar weg naar de tot bespreekruimte omgetoverde kleedkamer.

Persoonlijk overheerst nog immer het gevoel dat we volkomen onnodig deze leuke competitie verlaten en het volgend jaar een klasse lager mogen laten zien. Onze eerstvolgende uitdaging ligt al op een

paar dagen voor ons: kruisfinalist Voorwaarts met een nederlaag in de sportzak naar Herentals laten afreizen. De heenronde liep 3 seconden voor tijd, door die dekselse Brent, op een teleurstelling uit. We hebben wat recht te zetten. Het zou leuk zijn als onze fanions en supporters met een opgeheven hoofd de NDN-Topkorfballeague zouden kunnen verlaten...”

Dirk Poschet schreef op de Boeckenberg website:

“... Over de eerste helft kan ik kort zijn. Meeuwen overklaste op alle vlakken onze erg makke panters met veel meer inzet, overwicht in rebound in de twee vakken en een betere afwerking.
Het leidde tot een schrijnende ruststand (NVDR 12-7!).

Bij de start van de tweede helft voert Davor een aantal wissels door. De zieke Glenn verdwijnt al snel naar de kleedkamer en Lisa gaat in de plaats van Tine. Daarna worden ook nog Karen en Nikki van vak gewisseld.
Bovendien is er waarschijnlijk een pittige peptalk geweest tijdens de rust.

Onze panters tonen zich plots veel gretiger en nemen het heft in handen.
De remonte in de score is even indrukwekkend. In 10 min. tijd wordt, via een 0-8, de achterstand omgebogen in een voorsprong, 12-15.
Na die 10 min. is de cartouche echter opgebruikt en een reserve blijkbaar niet beschikbaar.
Stond Meeuwen er gedurende die tijd een beetje radeloos bij, daarna kantelt de wedstrijd terug in hun voordeel.
De pantersupporters moedigen hun ploeg aan, stilaan nemen ook de supporters van de thuisploeg daar de overhand.
Even na halfweg is het gelijk. Jesse brengt met 2 schoten terug hoop op winst, 16-18.
Een droge 4-0 verdringt al snel elke illusie op punten. Matthi pruttelt nog even tegen, de volgende aanval schiet een dame van Meeuwen (NVDR: Taïssa) de “geruststeller” binnen...”