Meeuwen KV

Korfbalclub

Meeuwen Korfbal

You 'll never fly alone

Meeuwen KV

Rivierenhof Deurne

Meeuwen wint Runner Up Finale

Meeuwen - Temse 17 - 16

Mega Wriemeldag

Een zonnig succes

Veldfinales 2016

Veldfinales 2016 Meeuwen KV

Afscheid nemen is altijd moeilijk ...

De afgelopen weken hebben verschillende van onze leden afscheid moeten nemen van iemand die hen dierbaar was: een moeder, een grootmoeder,... Zelfs wanneer je objectief kan stellen dat het de normaalste zaak van de wereld is, omdat de overledene een gezegende leeftijd bereikt heeft, blijft het toch altijd zwaar om voor de laatste keer goeiedag, slaapwel,... te zeggen.

Zo vernamen we deze week ook het overlijden van Jan Laeremans senior die op 84 jarige leeftijd de wereld ruilde voor wat de Indianen "de eeuwige jachtvelden" noemen.

Jan Laeremans is een naam uit mijn jeugd. Gedurende verschillende jaren (ik weet niet juist hoeveel) was hij voorzitter van onze club. Toen onze vereniging 50 jaar bestond, schreef hij een inspirerend voorwoord in de jubileumuitgave naar aanleiding van de viering van een halve eeuw Meeuwengeschiedenis.

Jan had een scherpe pen. Ik herinner mij dat hij de wedstrijden van de kern beschreef en dat we geregeld in de clinch gingen over de commentaren die hij gaf. Ik heette toen nog "Maria". We konden zijn verslagen niet altijd smaken en als ik de reacties van onze huidige kern registreer, is er op heel die tijd niets veranderd, want ook nu hebben de speelsters en spelers net als wij toen, gevoelige tenen.

Frank De Boer en Jan Laeremans hebben alleszins de historische gigant tegen Kwik gemeenschappelijk: 13-9 wonnen de roodzwarten toen tegen de geelzwarten. Wij redden onze zaalcompetitie en konden in de hoogste afdeling blijven, Kwik dacht ten koste van ons kampioen te worden, maar diende te wachten op het falen van AKC dat onverwacht moest zakken in onze plaats. Frank was de held van de wedstrijd en Jan bracht in het clubblad het verslag.

Ter ere van hem breng ik hier een uittreksel uit zijn verslag van toen. Let op de lyrische toon, de trots die uit zijn woorden spreekt. Zo was Jan!

"... Al wordt, wat de doelpunten betreft, de wedstrijd door de heren (Jacky Mathis, Ward Maes, Frank De Boer en Frank Vlasveld) beheerst, onze meisjes (Christel Beyens, Linda Pourveur, Nancy Jacobs en Maria (Mieke) Vermeiren) stelen de show door hun inzet, energie en kampgeest. Vooral door hen, zien wij nu een Meeuwenploeg die in staat is om van degradatiekandidaat uit te groeien tot een volwaardige tegenstander van de aspirant kampioen...

... Meeuwen, reeds voor 90% zeker van de degradatie, zo dacht men, heeft de kampioen in een hopeloze situatie gespeeld en niet door geluk, maar gewoon als betere en energiekere ploeg. De zaal (Arena) zindert, maar is nog niet op kookpunt. Het meest spannende gedeelte van de wedstrijd moet nog komen...

... Ons hart staat stil. Gaat de veer hier breken? Worden we nu platgewalst?...

... Dit moet de genadeslag zijn geweest. Nu zal Meeuwen begeven...

... Mirakels gebeuren door tussenkomst van bovennatuurlijke machten, door krachten die men niet in de hand heeft...

... Elke buitenstaander was het erover eens dat onze ploeg de betere was. Hoe Meeuwen de betere ploeg kon worden na een ontgoochelende competitie, nadat iedereen ons terecht het zwakkere broertje uit de hoogste afdeling gaan noemen was, was dat een mirakel?

Nog het minst van al! Want de wilskracht om tegen het tij op te roeien, de bereidheid om met inzet van alle morele en fysieke middelen tot het uiterste te kampen, zijn niet mirakuleus te noemen. Het zijn eigenschappen die elke echte sportbeoefenaar moet bezitten en aankweken.

Vorige zondag heeft ons Meeuwenachttal bewezen niet alleen over talent te beschikken - dat wisten we al langer en ik had het daar vorige week nog over - maar ook over die wilskracht en die bereidheid tot volledige inzet.

Meer nog dan omwille van de overwinning op Kwik en het behoud van onze A-ploeg in de hoogste microkorfbalafdeling, is de herboren slagvaardigheid, vooral bij onze meisjes, een reden tot fierheid voor de spelers en tot vreugde en blijdschap voor onze hele Meeuwenaanhang!

Jan(sen)"

Jan, jij was het ook aan wie ik mijn eerste afscheid van Meeuwen aankondigde, toen Jens geboren was en ik het niet meer zag zitten - mede door mijn werk - om nog langer te blijven spelen.

Sindsdien ben ik twee keer teruggekomen: een eerste keer als speelster, toen mijn zoon drie jaar oud was en nu vijf jaar geleden, als één van jouw opvolgers, als voorzitter van Meeuwen KV.

Wij hebben elkaar al lang niet meer gezien, maar ik herinner jou als een trotse, maar strenge voorzitter. Als een man van eer die de goede naam van de ploeg hoog in het vaandel droeg. Je hebt de laatste jaren van onze geschiedenis gemist, maar ik ben er zeker van dat je ook nu fier zou zijn op onze kantine, onze jonge spelers en speelsters die Meeuwen KV roem en faam brengen.

Hopelijk slagen onze youngsters erin om opnieuw een zaal- of een veldtitel in de hoogste korfbalregionen binnen te halen. Ik ben er zeker van dat je nog altijd gecharmeerd zou zijn door zoveel rood-zwart talent!

Het ga je goed, Jan in de wereld aan de andere kant van de regenboog! Wij zijn oprecht blij dat je in de geschiedenis van Meeuwen een belangrijke rol hebt gespeeld.

Ik wens je goede reis in het hiernamaals en ik bied al wie jou dierbaar is onze oprechte deelneming aan!
Vaarwel!

Mieke Vermeiren
Voorzitter Meeuwen KV

De afscheidsplechtigheid vindt plaats op zaterdag 7 juli 2012, om 11:30 uur, in het crematorium te Wilrijk. Bijeenkomst aldaar om 11:15 uur.